Η καντάδα

Από Μαρία Παπάζογλου

Αρχές δεκαετίας του 80. Τέλη Μαϊου, βράδυ Δευτέρας, γύρω στις 11, σ' ένα στενάχωρο δωμάτιο, δύο επί τρία. Μόλις έχει τελειώσει στο ραδιόφωνο, το θέατρο της Δευτέρας. ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ! Μοναδικός και ευεργ...

Διαβάστε περισσότερα

Η βόλτα

Από Μαρία Παπάζογλου

Η γυμναστική αποδίδει πολλά οφέλη στον εαυτό μας. Όχι μόνο στο σώμα μας, αλλά και στην ψυχή μας. Είναι εκείνες οι ορμόνες που μας κάνουν να νιώθουμε πιο όμορφα. Οι ενδορφίνες που μας χαρίζουν ε...

Διαβάστε περισσότερα

Ο Νίκος ο γεγές

Από Κατερίνα Παλαιολόγου – Νικέλλη

1970 και κάτι. Οι σπουδές στο εξωτερικό και τα μεταπτυχιακά άπιαστο όνειρο για τα περισσότερα παιδιά του χωριού μας. Προνόμιο ελαχίστων και εκλεκτών, των λεφτάδων.Ανάμεσα σ’ αυτούς και ο Νίκος. ...

Διαβάστε περισσότερα

Στεναχωρέθηκα αφάνταστα στην αρχή της χρονιάς του 2014, γιατί όταν απουσίαζα στο Μαρούσι, πέθανε στη Μυτιλήνη, χωρίς να το πάρω είδηση, ο καλύτερος φίλος μου, ο Αλέκος Γ. Κουμάνιας. Ο Αλέκος ήταν ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο κάθε άνθρωπος, για να ξεχωρίζει και ταυτοποιείται επακριβώς, μέσα στην κοινωνία όπου ζει, εκτός απ' το κύριο όνομά του, απ' τα ονόματα του πατέρα και της μητέρας του, φέρει απαραιτήτως και το...

Διαβάστε περισσότερα

Με μια έκκληση θα αρχίσω το σημερινό μου γραπτό. Μια παράκληση θα διατυπώσω, που πιστεύω να την αποδεχθούν οι αγαπητοί αναγνώστες των τακτικών δημοσιεύσεων της δουλειάς μου στον «Πολιχνιάτικο Λ...

Διαβάστε περισσότερα

Το περαματάκι η Σουλτάνα

Από Τάσος Μακρής

Στο έμπα της Σκάλας Πολιχνίτου, ο επισκέπτης βρίσκεται σήμερα με την πρώτη ματιά, με την πρώτη γνωριμία, σ’ ένα τρίστρατο που έχει αποτυπωμένη την ιστορία του τόπου στις ερειπωμένες ανθρώπινες ...

Διαβάστε περισσότερα

O ΚΥΡΑΤΖΗΣ και άλλα διάφορα

Από Γιώργος Σταματέλλης

Έτσι και φέτος 1952 ή 53, ήρθε το «φαξ» στον πατέρα μου στον Ξερόκαμπο, από την αδελφή του, την αγαπημένη μου θεία Ταξιαρχούλα, να κάνω και φέτος τη μεταφορά στη Νυφίδα τα πράγματα. Ο σοφράς, τ...

Διαβάστε περισσότερα

Τα σκαλιά

Από Αγγελική Πατακού

Προνομιούχα τα σπίτια του Πολιχνίτου που διέθεταν υπερυψωμένη κεντρική είσοδο, στην οποία οδηγούσαν σκαλιά, πότε δυο-τρία, πότε και παραπάνω. Ακόμα περισσότερο μάλιστα αν είχαν την τύχη να βρίσκον...

Διαβάστε περισσότερα

Ακατανόητη και θαυμαστή είναι η ζωή στη φύση και πιο θαυμαστή γίνεται με την επέμβαση της επιστήμης και την καλυτέρευση της ζωής. Συνεχώς ανεβαίνει το προσδόκιμο επιβίωσης κι έχει ξεπεράσει στη χώρα...

Διαβάστε περισσότερα

το γραπτό αυτό αφιερώνεται σε δύο Ευανθούλες: στη γυναίκα μου και στην εγγονή μουΗ γιαγιά Ευανθία αναμοχλεύει με την σιδερένια μασιά τα αγριόξυλα μέσα στο τζάκι και στην αναλαμπή του λυχναριού, μαζ...

Διαβάστε περισσότερα

Η σοφή κυρά-Μυρσίνη

Από Κατερίνα Παλαιολόγου – Νικέλλη

Εκτός από τους συγγενείς και τους φίλους, ο καθένας από εμάς δένεται και θυμάται και τους γείτονές του. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας με τα ίδια πάνω-κάτω προβλήματα, τις ίδιες ανάγκες, τις ίδιες...

Διαβάστε περισσότερα

Η γνώμη μου είναι πως, για να χαράξουμε δρόμο στο μέλλον, πρέπει να ρίχνουμε ματιές στο παρελθόν. Οι πρόγονοί μας πάντα έχουν να μας δώσουν σοφές συμβουλές. Μας συμβουλεύουν με χίλιους δυο τρόπ...

Διαβάστε περισσότερα

Κάπως άκαιρα, αφού διανύουμε την πασχαλινή περίοδο, αποφάσισα να γράψω και καταγράψω τις αναμνήσεις μου, απ' την γιορταστική περίοδο της Αποκριάς και για κάποια απ' τα δρώμενα που ελάμβαναν χώρ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο κυρ-Γιώργος, ο κουρέας

Από Κατερίνα Παλαιολόγου – Νικέλλη

Αν είναι δύσκολο να μιλήσεις σε κάποιον άνθρωπο, είναι ακόμα πιο δύσκολο να μιλήσεις για κάποιον δικό σου. Εγώ θα το επιχειρήσω.Δε θυμάμαι ποτέ τον πατέρα μου θυμωμένο και εκτός εαυτού. Στο σπί...

Διαβάστε περισσότερα